W czym może pomóc logopeda?


We współczesnym świecie trudno jest funkcjonować człowiekowi, który ma problemy z komunikacją. Logopeda zajmuje się diagnozowaniem poziomu rozwoju mowy, nieprawidłowości wymowy, przygotowaniem programu terapii. Dobry logopeda potrafi również ocenić poziom rozwoju poszczególnych funkcji poznawczych dziecka, takich jak spostrzeganie wzrokowe i słuchowe, sprawność manualna, duża motoryka i opracować plan wspierania rozwoju tych funkcji, co pozwala na przykład na zmniejszenie ryzyka wystąpienia dysleksji. Tak szeroko prowadzone zajęcia gwarantują wyeliminowanie nieprawidłowości, poprawę komunikacji i polepszenie funkcjonowania w różnych sytuacjach społecznych.

Kiedy  zatem warto iść do logopedy? 

 Zawsze, gdy tylko coś budzi niepokój. W myśl zasady „lepiej dmuchać na zimne”. Logopeda, albo rozwieje wszelkie wątpliwości, albo pokaże jak wspierać rozwój dziecka, albo potwierdzi nasze obawy i opracuje plan terapii.

Co powinno budzić niepokój? 

W pierwszym roku życia dziecka – brak gaworzenia, brak gestu pokazywania palcem, brak reakcji na imię, opóźniony rozwój ruchowy.

W drugim roku życia dziecka – brak łączenia dwóch wyrazów w proste zdanie, brak reakcji na pytanie „gdzie?”, brak umiejętności wykonywania prostych poleceń.

W trzecim roku – jeśli mowa jest niezrozumiała dla otoczenia, jeśli brak w mowie takich głosek jak ” l, k, g, h,w, f, ś, ź, ć, dź”, jeśli dziecko wsuwa język między zęby, jeśli dziecko niechętnie rysuje, ma kłopot z opanowaniem nauki jazdy na rowerku.

W czwartym roku życia – jeśli brak realizacji takich głosek jak „sz, ż, cz, dż”, jeśli „r” zastępowane jest przez „j”, jeśli ma kłopot z rysowaniem prostych figur, jeśli nie lubi słuchać czytanych bajek.

 Co nie powinno uspokajać?

 Nie wolno słuchać uspokajających rad w stylu ” każde dziecko rozwija się w swoim tempie”, ” ma jeszcze czas”, ” w przedszkolu się nauczy mówić”, ” to przecież chłopiec, a oni zawsze mówią później”. To prawda, że dzieci rozwijają się indywidualnie, ale wszystkie w podobnym czasie powinny osiągać jednakowe umiejętności. Mowa chłopców i dziewczynek rozwija się jednakowo, ale chłopcy narażeni są bardziej na wszelkie zaburzenia w tym zakresie i powinni być szczególnie otoczeni opieką.